Singapore & australie

Hallo allemaal daar zijn we dan eindelijk weer. Afgelopen maand is er een hoop gebeurd, laten we maar eens beginnen bij het begin.

De dag nadat we het verhaal hadden gepubliceerd werd leonie behoorlijk ziek. Ze kon niet meer van de wc af komen en ze hield er niks. Die woensdag moesten we ons vlucht naar singapore halen dus van de wc af moest. Na een rit van een half uur naar het vliegveld en een paar keer stoppen kwamen we aan op het vliegveld. Het hollen naar de wc ging door, in het vliegtuig hetzelfde verhaal en haar toestand werd niet beter. Na een vlucht van 3 en half uur en aardig wat turbulentie stonden we weer in singapore. Maar een hotel geboekt via het vliegveld want om nu in een slaapzaal te gaan liggen met 16 man was niet zo een goed idee. De volgende morgen kon leonie bijna niet meer op haar benen staan en zijn we naar het ziekenhuis gereden. Hier werd ze meteen op een bed gelegd. Aan het infuus gelegd en er werd meteen bloed afgenomen en pijnstillers toegediend. Het bleek dat ze al behoorlijk was uitgedroogt. Na 3 liter vocht en een zootje pijnstillers voelde leonie haar eigen behoorlijk opknappen en na wat oefen loopjes vertrokken we weer naar het hotel. S'avonds zelfs wat kunnen eten, mooi er zat vooruitgang in.

De volgende morgen vertrokken naar de slaapzaal want het hotelletje was toch iets te prijzig met ons budget. De hele dag ging het eigenlijk best wel goed, totdat het avond werd begon het hele feest opnieuw tegen de ochtend waren weer terug bij af. Dus weer terug naar het ziekenhuis. weer aan het infuus, bloed afgenomen, pijnstillers. Het bleek een behoorlijk voedselvergiftiging te wezen en leonietje moest dus in het ziekenhuis blijven. Ze werd naar boven naar een kamer gebracht en daar werd ze door de zusters goed verzorgt en nauwlettend in de gaten gehouden al was er maar een beetje verhoging, hup meteen een ijszak op haar hoofd. Ewald ging ondertussen wat spulletjes voor leonie halen en kwam later zelfs terug met een bos bloemen en stitch en natuurlijk had hij moppel meegenomen. Na 4 dagen zorg van de zusters ewald en de vele telefoontjes van het thuisfront. Was leonie weer behoorlijk aangesterkt, wel 5 kilo lichter maar dat is wel logisch. Ze werd op een streng dieet gezet en er werd verteld de aankomende 2 weken heel rustig aan te doen en toen mocht ze weer met ewald mee naar het hostel.

Door al het gedoe was de vlucht die we eigenlijk op maandag hadden verschoven naar vrijdag, want maandag lag leonie in het ziekenhuis.

Donderdagavond de laatste avond in singapore zijn we met onze vriend Ash uit singapore nog naar de film geweest 'Bangkok Dangerous' en lekker uiteten geweest. Later op de avond kregen we zelfs nog een prive dans show opgevoerd van ash, want hij kan echt enorm goed dansen.


Vrijdagavond hebben we singapore verlaten en daarmee azie echt achterlaten met veel pijn in ons hart. In azie hebben we een supertijd gehad! zoveel vriendelijk mensen, de vele glimlachen, de gastvrijheid, het heerlijk eten en zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan! Maar een ding weten we zeker hier komen we zeker weten terug!!

Na een goede vlucht, waar we er al achterkwamen dat australiers goede drinkers zijn kwamen aan op darwin vliegveld. Daar werden meteen geconfronteerd met de strenge douane en alle tassen moesten open. Later geld pinnen en op zoek naar vervoer, de airport bus genomen, deze was meteen al behoorlijk prijzig dat was de volgende shock dat alles hier zo belachelijk duur is. Aangekomen in Darwin gingen we naar het hostel wat we hadden uitgekozen uit het rijtje, wat denk je VOL! daar sta je dan om half 2 s'nachts met al je spullen en zonder bed. Spullen op de rug en op zoek naar de volgende. Onderweg kwamen we allemaal dronken mensen tegen waaronder ook de aborignals deze waren helemaal ladderzat en zaten te schreeuwen. Een eerste en slechte indruk van australie dus. 2de hostel was niemand aanwezig en de 3de zat ook vol, dat gaat lekker! gelukkig had het 3de hostel emergency beds maar de jongen achter de balie wist niet of hij ze wel aan ons kon geven. Leonie zei tegen hem ' het is nu 3 uur snachts en we hebben nog geen bed dus ik denk dat dit wel een emergency is' de jongen ging overstag en gaf ons de 2 bedden. De volgende werden we gebroken wakker en moesten we opzoek naar een hostel want deze zat vandaag toch echt vol. Spullen weer op de rug en verder op jacht na een paar hostels hadden we geluk en die hadden plek. Spullen gedropt en op naar de supermarkt want vanaf nu moeten we zelf gaan koken ons budget laat het niet meer toe om uiteten te gaan. Boodschappen gehaald en aan de kook gegaan. Hier kwamen Chantal een nederlandse die in hetzelfde schuitje zat als ons en ook net uit een half jaar azie kwam en die zag het ook even niet meer zitten. We hebben gezellig zitten koffieleuten en zij heeft flink wat ideeen gegeven om weer aan de westerse wereld te wennen. Haar vriend Casper had ook genoeg tips voor de auto en hadden ons beiden weer effe flink opgepept. Na wat Campervannetjes te hebben bekeken hebben we ons oog laten vallen op een Toyota Tarago uit 1986. Na wat wikken en wegen hebben de koop gesloten en mochten we 'platypus' want zo heet ze meenemen, de dagen opvolgend hebben we haar van binnen helemaal opgeknapt.Een slaapkamertje erin gemaakt en een keukentje, op de camping hebben we nog gezellig wat dagen met chantal en casper opgetrokken en dinsdag waren dan zover om echt te gaan vertrekken.

De eerste bestemming was 'litchfield national park' na 200 km waren we er. Eerst gingen we naar de termieten heuvels deze waren echt enorm. indrukwekkend om te zien, de volgende stop was bij een waterval echt enorm hoog. Hier konden we helaas geen duik nemen omdat er een speciale soort vleermuizen leven. Daarna gingen we door naar de campingplaats deze lag naast de 'wangi' watervallen waar we wel heerlijk een duik konden nemen, wel moesten we nog oppassen want er konden krokodillen zwemmen maar dit werd goed in de gaten gehouden en als er eentje gevonden werd, werd deze meteen verplaatst naar een ander meer. Op de camping plaats werden we eerst nog aangevallen door een mierenkolonie die in al onze koelboxen zaten dus eerst moesten we delgen voor we een duik konden nemen. Na alles te hebben schoongemaakt besloten we te verhuizen naar een ander plekje er was geen beginnen zoo veel mieren. Ewald de auto in en starten maar, doet ze het toch niet meer! nee he! niet nu al ze moet nog ongeveer 9800 km. Leonie rondgevraagt op de camping er had gelukkig iemand verstand van auto's en die kwam meteen een kijkje nemen. Wat bleek mevrouw had alle benzine al opgezopen en dat in 300 km! We hadden gelukkig 20 liter reserve benzine bij ons en daarmee zullen we het wel redden tot het volgende benzine station. Toen we eindelijk op onze nieuwe plek stonden, zwemkleding aan en duiken maar, want de hitte is hier echt niet normaal.Na de duik zagen we ook nog een groene slang in de boom zitten, oppassen dus.

S'avonds lekker barbequeen en toen kwam er een behoorlijke zwarte lucht aan. Noodtafeltje voorin gemaakt alle spulletjes erop en toen we bijna klaar waren begon het te storten. Dus een beetje nat maar we waren voorbereid! ;-)

S'nachts hoorden we allemaal geritsel rondom ons huisje, wat bleek Wallibies, echt heel erg leuk!!

Ze zaten mooi de restjes van onze barbeque op te peuzelen. De volgende dag op tijd eruit en verder naar de 'Katharine gorge' hier weer een leuke camping gevonden met zwembad! Ook hier waren er weer volop wallibies, we hadden een muggententje gemaakt omdat je hier gek word van het gezoem om je hoofd, het zijn er dan niet 2 die om je zoemen maar 20! S'nachts dat leonie terug kwam van de wc zat meneer wallibie dus in ons muggententje en tevens ingang huis! Leonie hem eruit gejaagt en later dat ze weer in bed lag kwam meneer gewoon weer terug. Hadden we zoveel groentjes laten vallen?! De caming beviel super en zijn er daarom lekker 4 dagen gebleven. Hier kwamen peter tegen een nederlander die op de motor door australie aan het toeren is. Ook hij is een automonteur en gaf onze allerlei tips voor onze lieve mevrouw.

Met peter hebben we gezellig opgetrokken en zijn we naar de gorge gewandeld, we waren veels te laat vertrokken want het was ondertussen al 45 graden! dat werd dus een zeer korte wandeling en daarna een goede duik in het zwembad. De 4de dag namen we afscheid van peter en vertrokken we naar Kunnunura in west australie, na 600 km en heel wat uurtjes later kwamen aan. We zijn er achtergekomen dat onze vriendin 'Platypus' gewoon niet van hard rijden houdt en als je tussen de 80 a 90 km per uur rijd ze dan 400 km op een volle tank kan rijden! kijk dat scheelt weer wat centjes! In kunnunura blijven we lekker een paar daagjes hangen en daarna vertrekken we de 'Kimberleys' in.

Tot de volgende blog, dikke knuffels en kusjes lee lee en e wai

* Alle foto's zijn geupload. De resterende foto's van azie staan op de link van azie en de foto's van australie op de link van australie.